Χαρούλης Γιάννης - Χειμωνανθός
Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνάΚι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένοσαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά. Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτημα απ της καρδιάς τ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει αέρας μου σφυρίζει αν έρθεις μην αργείς. Γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου ο χωρισμός θυμήσου είναι χειμωνανθόςτην λύπη την κατοίκησα σε νύχτα και σε μέρα σ' αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως. Η αγάπη φόβους κι όνειρα δειπνά προτού ραγίσει στου πόνου το ξωκλήσι αγιάζει η ερημιάκι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει το φως πριν βασιλέψει θα σ αρνηθώ ξανά.
Χαρούλης Γιάννης - Χειμωνανθός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου